Kay Sleking (1968) heeft zijn wortels in zowel Nederland als Kenia. Hij groeide echter op in een buitenwijk van Amsterdam, de Bijlmer. Al op jonge leeftijd tekende en musiceerde hij. Na een korte lerarenopleiding aan de HvA volgde hij een avondopleiding aan de Grafische School en werkte daarna een aantal jaren bij een grafisch ontwerpbureau.Als beeldend kunstenaar en multi-instrumentalist schept Kay een dynamische wereld van ruimtelijkheid en verstilling. Kay is kunstenaar en musicus-- want alles, maar dan ook alles, is verbonden.
Hoe ontstaat nieuwe muziek wanneer verschillende muzikale werelden samenvloeien? Aan de hand van Confluence vertel ik over mijn werkwijze als componist en arrangeur, en hoe de eigenheid van musici ruimte krijgt binnen een nieuwe compositie.
Hoe ontstaat een compositie? Over mijn manier van werken, muzikale verbeelding en het moment waarop musici zich mijn muziek eigen maken. Een persoonlijk inkijkje in mijn werk als componist en arrangeur.
Een snelle klik voelt vertrouwd. Maar juist een afwijkend perspectief kan cruciale vragen zichtbaar maken en het gezamenlijke denken vergroten.
Een organisatie bouwen vraagt meer dan taken verdelen. Hoe verbind je verschillende expertises zonder hun eigen perspectief glad te strijken?
Wie voor iedere keuze toestemming nodig heeft, draagt wel taken maar geen eigenaarschap. Drie eenvoudige zinnen maken duidelijk wat je iemand werkelijk toevertrouwt.
We voelen haarfijn aan of iemand werkelijk naar ons luistert. Serieus nemen blijkt niet alleen uit aandacht, maar vooral uit wat er met onze inbreng gebeurt.
Organisaties zoeken originaliteit, maar belonen vaak herkenbaarheid. Als iedereen probeert te passen, kan ongemerkt verdwijnen wat mensen en organisaties onderscheidt.
Wanneer het anders loopt dan gepland, worden vakmanschap, vertrouwen en wendbaarheid zichtbaar. Juist dan kan er iets ontstaan wat vooraf niet bedacht was.
Je bent aan het wandelen. Onderweg naar je werk. Of je ligt net in bed. En ineens is daar een gedachte. Niet groot of spectaculair. Meer een klein vonkje. Vaak zijn we geneigd zo’n gedachte meteen te beoordelen. Is dit wel realistisch? Heb ik hier tijd voor? Is het eigenlijk wel een goed idee? En…
Verandering door verleiding, niet door verzet Geïnspireerd door het denken van Buckminster Fuller zie ik inclusie in de klassieke muziek niet als een aanpassing van het bestaande, maar als een ontwerpopgave. Het gaat daarbij niet om het vervangen van wat er is, maar om het ontwikkelen van nieuwe vormen die zó overtuigend zijn dat…