Eigenaarschap zonder beslissingsruimte bestaat niet
Eigenaarschap vraagt om beslissingsruimte
Binnen organisaties wordt vaak gezegd dat mensen meer eigenaarschap mogen tonen. Tegelijkertijd moeten veel beslissingen alsnog langs een leidinggevende.
Dan geef je iemand wel een taak, maar nog geen eigenaarschap.
Eigenaarschap ontstaat wanneer iemand weet voor welk resultaat diegene verantwoordelijk is, welke beslissingen zelfstandig genomen mogen worden en wanneer afstemming nodig is. Daar horen ook toegang tot informatie, voldoende middelen en duidelijke kaders bij.
Dat vraagt iets van beide kanten.
Wie verantwoordelijkheid krijgt, moet keuzes durven maken en aanspreekbaar zijn op het resultaat. Wie verantwoordelijkheid geeft, moet accepteren dat iemand een andere route kan kiezen dan je zelf zou hebben gedaan.
Juist dat laatste is niet altijd eenvoudig. De neiging om mee te kijken, oplossingen aan te dragen of een besluit alsnog over te nemen kan groot zijn. Zeker wanneer de tijd krap is of het resultaat belangrijk.
Maar wanneer iedere keuze uiteindelijk weer boven in de organisatie terechtkomt, leert een team vooral om te wachten.
Leiderschap betekent voor mij daarom niet alleen verantwoordelijkheid verdelen. Het betekent ook helder maken waar de beslissingsruimte begint en eindigt.
Een klein inspiratiecadeau: de eigenaarschapstest
Maak bij het overdragen van een verantwoordelijkheid samen deze drie zinnen af:
- Je bent verantwoordelijk voor…
- Je kunt zelfstandig besluiten over…
- We stemmen opnieuw af wanneer…
Kunnen jullie deze zinnen niet concreet invullen? Dan draag je waarschijnlijk een taak over, maar nog geen eigenaarschap.
Eigenaarschap begint niet bij loslaten. Het begint bij precies benoemen wat je aan iemand toevertrouwt.








